Carve integreert skaten in gevel wijkvoorziening

Kavel K is één van de drie skatevoorzieningen die oorspronkelijk in Leidschenveen-Ypenburg waren gepland. De locatie is een typische restruimte: Het taps toelopende terrein ligt tussen een spoorlijn en een doorgaande weg, aan de rand van één van de grootste Vinex-uitbreidingen van Nederland. Oorspronkelijk was op deze locatie alleen skaten voorzien. Door de demografische ontwikkelingen bleek de behoefte aan een jongerencentrum echter groot: de jonge gezinnen die hier in de jaren negentig kwamen wonen, hebben nu puberende kinderen. 

Carve werd gevraagd zowel de faciliteiten als het gebouw te ontwerpen. "We vonden het van groot belang dat het gebouw en zijn omgeving in zowel gebruik als verschijning een eenheid uitstralen. Hoe kunnen skaten, sporten en een jongerencentrum als één geheel worden benaderd?"

Drie zones

De smalle strook is verdeeld in drie zones; skaten, jongerencentrum en sporten. Door de positionering van het jeugdcentrum in het midden van het gebied ontstaat er een duidelijke voor- en achterzijde, waarbij het gebouw het schakelstuk tussen de twee actieve zones vormt. Het entreegedeelte wordt geflankeerd door de skatevoorziening, die een halve meter boven maaiveld ligt. Zo ontstaat er langs de entree een lange zitrand. Door het skaten te verhogen kan de entree bereikt worden zonder belemmerd te worden door de skaters. Het multifunctionele sportveld aan de achterzijde is juist verdiept aangelegd, zodat hier gebasketbald, gevoetbald en getennist kan worden.

Integratie van het skaten

De gevel en de integratie van het skaten zijn een essentieel onderdeel van het ontwerp. De cradle – een blikvanger aan de voorzijde – is ingelaten in de gevel en drukt deze als het ware in, zodat gevelvlak en skatepool één geheel vormen. Een tweede uitgangspunt was de wetenschap dat het onvermijdelijk is dat de gevel in de toekomst beklad zal worden met graffiti. In plaats van dit als een probleem te zien anticipeert het ontwerp daar bij voorbaat al op. De gevel bestaat uit grote betonnen elementen waar een 'braillepatroon' uitgespaard is. De graffiti kan verwijderd worden, maar blijft zichtbaar in de terugliggende cirkels. De gevel wordt hierdoor een canvas, waarin een in kleur veranderend stippenpatroon de geschiedenis in de gevel weergeeft.

Flexibiliteit in gebruik van het gebouw

Een derde uitgangspunt was flexibiliteit in gebruik van het gebouw, wat terug te vinden is in onder andere de plattegrond. Het interieur is samen met de toekomstige gebruikers bewust robuust en eenvoudig vormgegeven. Kern en vloer in contrastkleur, wanden bekleed met underlaymentpanelen die tegen een stootje kunnen. Grote schuifdeuren rondom de kern maken het mogelijk de ruimte naar behoefte in te delen. Bovendien is het gebouw voorzien van een entree aan zowel de skate- als sportzijde. Momenteel is er één entree in gebruik, maar in de toekomst kan ook de ingang aan de voorzijde in gebruik worden genomen. Zo kan ervoor worden gezorgd dat verschillende gebruikers onafhankelijk van elkaar gebruik kunnen maken van de voorzieningen: skaters, 'hangjongeren', Marokkaanse moeders die typeles krijgen en sportende pubers.