Kunstmatig versus kunstzinnig

Wat moet de architectuur met dit ‘goedkope’ AI-beeld van een imaginaire fantasiewoning in de woestijn? We hebben bijvoorbeeld niet kunnen achterhalen wat de opdracht was aan de AI-tool waarmee de afbeelding is gefabriceerd. Even denk je aan Piet Bloms kubuswoningen, maar dan zou het wel een héél slimme, dan wel vergezochte vorm van kunstmatige intelligentie moeten zijn. Tot nu toe zijn de interpretaties van AI die we tegenkwamen uit zichzelf nog niet zo creatief.

Zonnecellen

Hoe is dit beeld dan toch ontstaan en waar dient het toe? Net als de beroemde kubuswoningen in Rotterdam zagen we de, in deze afbeelding gebruikte kubussen ook op fotobehang. En met die glazen kubussen als origineel is aan AI ongetwijfeld gevraagd er een gebouw van te maken. Is dit pand daarmee een woning te noemen?

Het vele glas hoeft geen probleem te zijn. Met een geschikt type folie is voldoende warmtewering te bereiken en nog beter: het oppervlak kan ook volledig voorzien zijn van energieopwekkende zonnecellen. Verder zien we nergens ruimte voor een keuken, zithoek of bed. Voilà. Leuk geprobeerd, wellicht inspirerend, maar ook hier blijkt maar weer dat de architect onontbeerlijk blijft.

Tijdperk

Toch blijft kunstmatige intelligentie dé digitale innovatie van dit tijdperk, met nieuwe, publieke tools waarmee elke burger aan de haal kan gaan. Maar voordat AI uitgroeit tot een alomvattende ontwerpmachine, is er veel meer nodig. Precies wat geconcludeerd wordt in het artikel over AI, want je kunt vooralsnog heel kunstmatig gaan ontwerpen, maar dan bezit je nog niet alle kennis, ervaring én kunstzinnigheid van de architect.

Tekst: Ysbrand Visser
Bron: Innovatiecatalogus 2024
Beeld: Freepik