Is er voor iedereen genoeg ruimte in de verdichte stad?

Met bovenstaande als uitgangspunt poneerde het magazine Buiten Spelen & Bewegen in haar nieuwste digitale uitgave de stelling: ‘In de verdichte steden is nog voldoende onbenutte ruimte voor spelen en bewegen’. Een panel van vijf experts liet daarover haar licht schijnen.

De openbare ruimte naar ieders wens indelen is een vrijwel onmogelijke opgave. Bij de aanleg of herinrichting van wijken of buurten strijden allerlei belangen om voorrang. Spelen en bewegen is een van die zaken die in de ogen van velen te weinig ruimte krijgt toebedeeld. Maar waar een wil is, is een weg, luidt het gezegde.

Als er geen speelplek is, zijn kinderen vaak zelf creatief genoeg om toch een speelplek te creëren. Hoe creatief gaan we om met de ruimte die er wel beschikbaar is, zoals bijvoorbeeld schoolpleinen, sportaccommodaties, georganiseerde speeltuinen, de buitenruimte? Benutten we die wel ten volle?

Voldoende onbenutte ruimte

Buitenspelen legde bovenstaande stelling voor aan een panel met: Werner ter Avest, Eelco Koppelaar, Esther Laurens, Veronica van Ofwegen en Anton Stoter. De laatste reageerde als lid van het Team Sportservice Amsterdam als volgt:

“Ja, er is nog voldoende onbenutte ruimte voor spelen of bewegen. Echter, deze ruimte staat onder druk. Het blijft een lastige keuze voor gemeenten om de juiste invulling te geven aan de bestemming. Mocht een ruimte worden ingericht voor spelen en bewegen, dan wil dat niet zeggen dat inwoners hier gebruik van maken.

Er is extra aandacht nodig om inwoners te leren, hoe gebruik te maken van de faciliteiten in de openbare ruimte. Daarnaast is van belang om eigenaarschap te creëren, zodat mensen zich verbonden voelen met hun omgeving. Het inrichten van de omgeving zou dus hand-in-hand moeten gaan met een activatieprogramma waarbij van lokale aanbieders en sleutelfiguren wordt gebruikgemaakt, zodat de investering optimaal tot zijn recht komt.

Het belang van ouders wordt vaak onderschat, zeker in een stedelijke omgeving waar veiligheid niet altijd vanzelfsprekend is. Ouders van nu hebben vroeger ook buiten gespeeld, maar vinden het niet vanzelfsprekend dat hun kinderen dat ook doen. Vies worden, vallen en opstaan, het hoort er allemaal bij. Veel ouders ervaren dit als ongemakkelijk. Het informeren en betrekken van ouders zou hierbij een belangrijke factor kunnen zijn. Ouders die met elkaar toezien op de veiligheid van hun kinderen, en die van anderen, dragen op hun beurt weer bij aan een buurt waar buitenspelen vanzelfsprekend is.

Dus, gemeenten, geef inwoners voldoende invloed bij de participatie en betrek ze daarna bij de activatie, zodat de orgware, hardware en software (BVO model - kenniscentrum sport en bewegen) zijn afgestemd op de wensen en behoeften van de bewoners uit de wijk!”

Lees nu de andere vier reacties op de stelling in de nieuwste editie van Buiten Spelen & Bewegen.