INFRATECTURE; infrastructuur als ontwerpopgave

Infrastructuur is iets van alle dag. Overal om ons heen aanwezig, onder onze voeten en onze wielen. In ons blikveld en aan onze horizon. We gebruiken het elke dag, als vanzelfsprekend, zonder er bij na te denken. Een dagelijks gebruiksgoed waar we niet van weten wie het bedacht heeft, wie het betaald, wie het gemaakt heeft, wie het onderhoudt, van wie het is. Infrastructuur biedt mensen bewegingsvrijheid, conditioneert die beweging en gaat aan verstedelijking vooraf. Infrastructuur is meer dan enkel een functionele constructie. Het ontwerp vergt meer dan rationeel denken.
 

Man made dimensie centraal

Ontwerpen van infrastructuur is een vak, een vak dat de grenzen van disciplines overstijgt. Ontwerpen van infrastructuur is een transdisciplinaire activiteit, een ontwerpkunde die zich verhoudt tot vele sectorale disciplines. Ontwerpen van infrastructuur is een culturele opgave. Infratecture richt zich op mobiliteitsinfrastructuur als ontwerpopgave waarbij de ‘man made’ dimensie daarvan centraal gesteld wordt. Ontwerp, realisatie en beheer van infrastructuur is namelijk mensenwerk. Mensenwerk met een indrukwekkende impact op de samenleving die we met zijn allen vormen. Infrastructuur staat daardoor niet op zich. De roep om integraliteit is overal te horen maar in de praktijk blijkt dat steeds weer moeilijk te realiseren. Binnen het gedachtengoed van infratecture wordt de zo vaak bepleite integraliteit vooral praktisch-realistisch benaderd. Voor het integraal ontwerpen, realiseren en beheren van infrastructuur gaat het niet alleen om de functioneel technisch en ruimtelijke inrichtingsperspectief te integreren, maar vooral ook om deze vanuit een gedeeld ontwikkelingsperspectief te benaderen en in een sociaal culturele dimensie te plaatsen. Immers, zonder infrastructuur geen samenleving. daar gaat deze blog over. opzoek naar verbetering, verdieping en inzicht.