Professors 3D-printen een 14 meter lang paviljoen

In plaats van een geschaald model te 3D-printen is voor het paviljoen, een maas van aluminium, nylon en staal, de technologie direct toegepast op de architectonische componenten op grote schaal. Iedere knoop (19 van metaal, 72 van nylon) is apart ontworpen op basis van hun geometrische posities, afhankelijk van het aantal staven die erin samenkomen.

“Achter de duidelijke chaos gaat een strikte viervlakkige geometrie schuil in de structuur, als strategie om het gehele systeem te voorzien van stabiliteit en robuustheid,” aldus de professors. “Bovendien dient het lichtgewicht paviljoen als ondersteuning voor drie vijf meter lange platforms van verschillende hoogtes, waarop een selectie van werk van studenten wordt gepresenteerd.”

Een 3D-geprint nylon en stalen knoop.

Het paviljoen was een centraal onderdeel van de open dag, maar wordt volgens de SUTD inmiddels als ‘gewoon’ beschouwd en ‘bijna onwaarneembaar’ door de verhouding tussen massa en volume van de maas.