Snelle stedelijke transformatie in Terneuzen

Wat de aanpak kenmerkt, is niet alleen de korte doorlooptijd - ontwerp tot realisatie binnen twaalf maanden - maar vooral de rol van bewoners en professionals in het ontwerpproces. Dit biedt relevante inzichten voor ontwerpers, stedenbouwkundigen en beleidsmakers die zoeken naar werkzame methoden voor kleinschalige stedelijke ingrepen.

Procesarchitectuur: meer dan standaard participatie

Een succesfactor in Lievenspolder-West was de inzet van externe procesbegeleiding naast interne gemeentelijke capaciteit. De adviseur van Gezonde Buurten fungeerde als verbindende schakel tussen de verschillende gemeentelijke disciplines én met de buurt zelf.

Dit toont aan dat het integreren van meerdere vakdisciplines in een vroeg stadium helpt om plannen niet alleen haalbaar te maken, maar ook gedragen te krijgen. Cruciaal was bovendien het op tijd regelen van vergunningen om de vaart erin te houden.

Buurtwandelingen als ontwerpinstrument

In plaats van alleen traditionele informatieavonden, zijn in Lievenspolder-West buurtwandelingen ingezet als ontwerpinstrument. Twee doelgroepen - schoolkinderen én volwassenen - zijn betrokken bij het benoemen van plekken en kwaliteiten in de wijk. Door gebruik te maken van een ‘thermometer’ voor gevoelens bij elementen als spelen, natuur en inclusiviteit, kreeg de ontwerpgroep inzicht in subjectieve ervaringen van de openbare ruimte.

Deze methode benadrukt een op emergentie gebaseerde participatie die de discipline van stedelijke analyse versterkt: waarnemen, interpreteren, vertalen naar ontwerpopgaven. Dit is een bruikbare werkvorm voor ontwerpprocessen in contexten waar kwalitatieve beleving centraal staat.

Kleine ingrepen, sterke impact

De concrete verzoeken uit de buurt leidden tot twee nieuwe open‑ruimte interventies:

- Renovatie van een bestaande plek met inclusieve speeltoestellen en een beweegbank.
- Transformatie van een marginale hondenuitlaatplek in een aantrekkelijke nieuwe buurtplek, inclusief een door kinderen gewenst 'chillplekje met vakantiegevoel'.

Deze voorbeelden illustreren hoe zelfs bescheiden fysieke interventies, mits afgestemd op lokale behoeften en gedragspraktijken, een disproportioneel grote bijdrage kunnen leveren aan gebruik, sociale interactie en welzijn in de wijk.

Programmering als ruimtelijke strategie

Ontwerp alleen was niet genoeg. Door vanaf het begin programmering te verbinden aan de nieuwe ruimtes - zoals voetbaltoernooien, natuuractiviteiten en wekelijkse bijeenkomsten bij de beweegbank - is de continuïteit van gebruik gegarandeerd. Dit benadrukt een belangrijk principe binnen hedendaagse stedelijke praktijk: ruimte wordt pas levend door activiteiten en ritmes die er zichtbaar zijn.

Lees nu het complete artikel op de website van Ruimte voor Bewegen.

Blijf nog beter op de hoogte van al ons nieuws en abonneer je op de wekelijkse nieuwsbrief van Stedebouw & Architectuur. 

Bron tekst en beeld: Ruimte voor Bewegen