Parc de la Distance: social distancing als ontwerpelement

Parc de la Distance is Studio Prechts geesteskind in dit gedachte-experiment. Het ontwerp is direct geïnspireerd op de sluiting van bekende Weense parken, zoals Schönbrunn en Belvedere, toen de coronacrisis aanbrak. Bewoners konden nergens anders hun benen strekken dan op de stoep. Prechts oplossing is een park dat te allen tijde de anderhalve meter afstand waarborgt zonder de persoonlijke connectie verloren te laten gaan.

Ver weg maar toch dichtbij

Het ontwerp van Parc de la Distance heeft de vorm van een menselijke vingerafdruk. Bezoekers wandelen door parallel aan elkaar liggende paden over een golvend landschap, telkens met een 90 centimeter brede heg aan weerszijden. Elk pad heeft aan de in- en uitgang een poort die aanduidt of het pad beschikbaar is.

Beeld: Studio Precht

Elk pad is 240 centimeter verwijderd van een ander pad, inclusief de heg, waardoor de afstand gewaarborgd blijft. Desondanks moeten wandelaars zich verbonden met elkaar voelen door het geluid van hun voetstappen over de met rood grind bestrooide wandelpaden. Op sommige verhoogde punten in het park kunnen ze over de heg uitkijken en anderen zien, terwijl ze op andere punten compleet omringd zijn door de natuur.

Chris Precht, oprichter van Studio Precht (voorheen Penda): “Mijn vader zei altijd dat er kracht schuilt in afzondering. Je leert jezelf kennen, je krachten en zwaktes. Je realiseert je dat je maar een klein deel van een enorm universum bent. Dat is, denk ik, en belangrijke les in tijden van egocentrisme. Dingen als een afgelegen retraite, meditatie, een bergtop of een wandeling van twintig minuten in afzondering kan je tot deze realisatie brengen.”

Na de pandemie

Het Parc de la Distance is een voorstel voor een braakliggend terrein in Wenen. Tot die tijd is het een gedachte-experiment. Studio Precht kijkt in dat experiment ook vooruit. Zodra het moment aanbreekt dat mensen weer bij elkaar mogen komen, dan verwijdert Precht een deel van het centrum van het park. Dat punt maakt vervolgens plek voor fonteinen. Na een korte stop kunnen wandelaars hun pad verder bewandelen. Het fonteinplein moet zo een kort moment van stilte en rust zijn in een stedelijke omgeving.

Beeld: Studio Precht