Gebouw XX bestaat 20 jaar

Gebouw XX, summum van circulariteit,  ooit de huisvesting van XX architecten, het bureau van Post, ligt er prachtig bij,  ingebed in Delfts groen. Dat het er nog steeds staat, strookt niet met de prognostiek van de architect. Na twintig jaar zou het tot stof vergaan. Dat is niet gebeurd. Tot groot genoegen van de huidige gebruikers, en de bezoekers van het symposium. Want XX is een heerlijk gebouw met ruimtes om van te houden. Veel (Kerto)hout met demontabele verbindingen, karton (voor de luchtkokers), triple glas, en zand (in de vloercassettes van de verdiepingsvloer). Dat laatste was de enige misser, bekende Post. Gaat hij niet meer doen.

Levensduur

Materiaalkeuzes waren ingegeven door de gedacht dat een gebouw niet langer dan twintig jaar functioneert – dus waarom  materialen kiezen met een langere levensduur? En als ze langer meegaan dan moeten ze demontabel zijn, om gemakkelijk opnieuw te gebruiken. Overtuigende argumenten die Gijs Verweij van Wereldhave,  opdrachtgever van gebouw XX, over de streep trokken.

Vastgoed als gebruiksartikel

Op het programma had Booosting ruimte vrij gemaakt voor pitches. Een daarvan ging over het nieuwe vogelobservatorium van RO&AD Architecten uit Bergen op Zoom/Middelburg en RAU Architecten uit Amsterdam. Dit vogelobservatorium is gelegen in Scheelhoek, een natuurgebied dicht bij de Haringvlietdam bij Stellendam.

Overwegend hout gebruik, oog voor het mileu en werkend vanuit een onconventionele ontwerppraxis zijn enkele overeenkomsten met XX.  Architect Ad Kil, van RO&AD Architecten, gaf duidelijk aan dat zijn bureau niet uit is op het verkleinen van de milieufootprint maar juist op het vergroten daarvan. “Hoe groter het groene oppervlak van onze afdruk des te beter voor de planet.” 

Gebruiksartikel

Aan het eind van het symposium kreeg Verweij ruimte om zijn visie op vastgoed uiteen te zetten. Beschouw vastgoed als een gebruiksartikel en niet als een beleggingsobject dat je na een paar jaar met forse winst van de hand doet. Dat is lucht verkopen. Een gebouw vraagt onderhoud. Dat kost geld. Beleggers ontlopen dat. “En wie betaalt dan de eindafrekening.” Verweij pleitte daarom voor langdurige betrokkenheid bij een object.

Regelgeving

Aansluitend kreeg oud-Rijksbouwmeester Wytze Patijn het podium. Naar aanleiding van zijn stelling dat de Rijksoverheid echt actief beleid moet gaan ontwikkelen voor circulair bouwen, noemde hij een van de obstakels de regelgeving. Hij laakte de invloed van de kaste der regelgevers. Veelal losgezongen van de praktijk blokkeren zij innovaties. Architecten, die door hun werk goed thuis zijn in regelgeving, zouden moeten aanschuiven in de gremia waar regelgeving tot stand komt. Dan komt het goed, ook met circulariteit.