Blog

Column Chantal Verspaille: groen

Chantal Verspaille is schepen in een Vlaamse stad. Ze vertelt in ieder magazine over haar belevenissen.

Ze hadden allemaal gedacht dat ik ergens diep in de rimboe zat, in Maleisië of Dubai, want, zo had Eddy gezegd: ‘voor de diknekken is onze eigen prachtige kust te min!’ Ter bewijs liet hij me zelfs het diknekken-bericht zien dat hij aan alle collega’s in de licht-app-min-de-schepen-groep had gestuurd. We hebben twee appgroepen, eentje die ik wel mag zien, en die andere. ‘… Euh… Regeldingskes, die hoeft ge niet allemaal te lezen, schepen!’ zei Eddy, toen ik achter het bestaan ervan kwam.

Het was dus vanwege de rimboe dat ze me niet hadden willen lastigvallen met het groene gedoe, zo bezwoeren ze me. Ik zat gewoon in Knokke, vanwege de Corona durfden we niet naar een duister buitenland, maar al had ik daar gezeten, dan nog hadden ze me beter gewaarschuwd. Kijk, voor mijn vertrek naar Knokke was ik al op de hoogte van het feit dat er nog een app-groep bijgekomen was: die van de groenen. Tijdens mijn vakantie was er dus blijkbaar nóg eentje bijgekomen, die van de anti-groenen. Vroeger was het simpel, dan was het; het hele team tegen mij. Nu is het team verdeeld in Virulent Voor de Golden Green, en Bloeddorstig Tegen.

Eerst was iedereen nog voor. Golden Green zou het antwoord zijn op al onze verlangens: zuinig in het verbruik, ideaal voor het buitengebied, én ook nog eens goed voor de natuur die in de nacht actief is. Dat het licht ook nog eens groen van kleur is, benadrukt alleen maar hoe ecologisch verantwoord Golden Green is. Dachten we. En dus hadden we een hele zwik van die lampkes besteld. Ze lagen nog in de opslag, vanwege de Corona-vertraging.

En toen was er ineens een Hollander, ene Kamiel Spoelstra die in duur Engels een vernietigend onderzoek presenteerde over ons prachtige Golden Green. Volgens hem is het juist heel slecht voor de natuur, alleen de trekvogel zou baat hebben bij het licht. Al het andere zou eronder te lijden hebben: muizen, vleermuizen, nachtvogels, spinnen, zwijnen, ja zelfs zwijnen!

‘Mooi, dan ondervindt alleen het college hinder van het licht’, grapte Eddy.

Hij is inmiddels zo gewend zijn grapkes te mogen maken in de app, dat hij soms vergeet dat ik hem kan horen.

Tijdens mijn afwezigheid had de Virulent Voor groep besloten om de Golden Greens te gaan plaatsen, ’s nachts. Met bivakmutsen, camouflagepakken en zwarte strepen op het gezicht geschminkt hadden zij ingebroken in de opslag, en hun camionneke volgeladen.

Aangekomen in het buitengebied werden zij opgewacht door Bloeddorstig Tegen. Die hadden hun plannen onderschept en stonden met groot zoeklicht klaar om de guerrilla-oorlog live te streamen.

Gelukkig zijn het geen van allen fotogenieke types, ik bedoel, er is geen filmregisseur verloren gegaan aan mijn team. Ge ziet slechts een schokkerig, duister beeld. De scheldpartijen daarintegen zijn helaas heel goed te volgen.

‘Had me toch gebeld!’ foeterde ik nog eens.

‘Gij zat in de rimboe’, zei Eddy, zijn oog blauwgroen, volgende week paars.

Daar was niks Golden Greens aan te bekennen. 



Dit artikel komt uit Straatbeeld

Deel dit artikel