Blog

Blog: We zijn fietsland nummer 1, maar komen niet meer vooruit

Ik zit hier met een volgeschreven notitieblok, het resultaat van drie weken vol bijeenkomsten: het architectuurseminar InDeSem in Delft, de Dakendagen in Rotterdam én fietscongres Velo-City in Nijmegen. Op elk van deze meerdaagse evenementen stonden de grote aankomende veranderingen in de steeds drukkere stad centraal.

En dan was ik ook nog een weekendje in de hoofdstad van Frankrijk, met een vriendin. Dat is nog eens een veranderende drukke stad in de praktijk. Ik herkende het Parijs van mijn laatste bezoek, zes jaar geleden, nauwelijks meer terug.


We verplaatsten ons per deelfiets van Velib. Overal in het centrum liggen er nu fietspaadjes en mogen fietsers op de busbaan. Een grote voormalige autoweg, laag langs de Seine, is nu het rijk van wandelaars, fietsers en picknickers. De verkeersborden voor auto’s staan er nog.

Drie leestips uit steden en landen waar het wel gebeurt

In Parijs rijden nog lang niet zoveel fietsers als in een willekeurige Nederlandse stad, maar het straatleven is er erg door veranderd. Parijs voelt niet langer als een autostad.


Een enorme verandering, in vergelijking waarmee Nederlandse steden die een goede fietsinfrastructuur kennen sinds de jaren zeventig - of eigenlijk al sinds de jaren dertig Dat leerde ik van Carlton Reid, de Britse schrijver van onderstaand, net verschenen boek over de terugkeer van de fiets.  - bijna stil lijken te staan. Nu is het ook weer niet zo dat er hier niets gebeurt. Ik ga bijvoorbeeld nog schrijven over het Rijnwaalpad tussen Nijmegen en Arnhem, waar je nu echt lekker dóór kunt rijden. Kunnen er daar meer van komen?


Maar op het zeer internationale fietscongres Velo-City werd me iets duidelijk: doordat Nederland al eerder zo’n goed fietsland is geworden, dreigt het nu op achterstand te raken, terwijl (leestip 1) Parijs mooie stukken van de stad teruggeeft aan wandelaars en fietsers, (leestip 2) China het ene megafietsendeelplan na het andere lanceert en (leestip 3) Oslo de auto’s de stad uitwerkt.

 

Dat Nederland wel wat harder mag trekken om niet achterop te raken, concluderen ook de opstellers van deze net verschenen ranglijst van de twintig beste fietssteden (Utrecht en Amsterdam staan op plaats 2 en 3).


De verhalen over Parijs, China en Oslo en de ranglijst zijn meteen mijn drie leestips voor deze week.

----------

Deze blog is geschreven voor Thalia Verkade. Zij schrijft voor De Correspondent over mobiliteit en begint binnenkort met een reeks verhalen over snelle fietswegen in Nederland. Als u per mail op de hoogte wilt blijven, kunt u zich hier inschrijven voor haar wekelijkse nieuwsbrief.

 

Klik hier voor het originele artikel.

Door Thalia Verkade



Dit artikel komt uit Verkeer in Beeld

Deel dit artikel